گفتگوی اختصاصی گزارش موسیقی با گیتی خسروی را در مجله پی بگیرید
«گیتی خسروی» آموزش موسیقی را در ایران از کودکی نزد «گلنوش خالقی»، «کرمنو سوریو»، برادران «پورتراب»، «شاهین فرهت»، «مهران روحانی»، «پری برکشلی»، «هرمز فرهت»، «امیر اشرف آریان پور» و «سعدی حسنی» فرا گرفت. مدرسان آوازش در ایران را باید از «ائولین باغچه بان»، «افسانه خدا بنده لو»، «پری ثمر» نام برد. او تحصیلات موسیقی در دانشگاه تهران (دانشگاه هنر های زیبا) وآموزش و پرورش و رادیو تلوزیون و اپرای تهران را به پايان رساند. پس از عزیمت به آلمان در سال 1992 دوره شش ساله - که در طول این مدت با رهبرانی چون «سر جورج سولتی» و «هارنون کورت» همکاری داشت- را در «کنسرواتوار هامبورگ» در رشته «آواز و بازیگری» با مدرک فوق لیسانس به اتمام مي رساند.
نقدی بر اجرای گروه عارف در تالار وزارت کشور:
فرید دهدزی
دو نقد کلان به عارف می توان وارد کرد. یکی واکاوی و واسازی اجرای عارف، نسبت به اجراهای موفق عارف، در سالیان طلایی خود (نقد درونی) و دیگری نقد هستی¬شناسانه که به طور کلی اجرای عارف فارغ از گذشته خود مطلوب است، یا خیر! (نقد بیرونی)
موتیفهای معلق
نقد کنسرت گروه خورشید: عفت یاوری زاده
در این مقاله، پیش از اینکه به بخش نخست برنامه پرداخته شود، لازم دانسته
در خصوص تجدید اجرای آثار «حسین علیزاده» توسط گروه خورشید، قدردانی شود تا
این رسم زیبا را مبارک بدانیم تا شاید، توجهی گروههای موسیقی و نوازندگان
حرفهای در عرصه موسیقی ایرانی به آهنگسازان و موسیقیدانان معاصر و متاخر و
بخصوص در قید حیات، و نه آثار آهنگسازان درگذشته، سبب پویایی و گردش خونی
تازه در شریانهای موسیقی شده و خط بطلانی بر این تصور غلط کشیده شود که
اثری پس از خلق قرار نیست در بوته فراموشی سپرده شود.
تقلید، تکرار و مشابه خوانی، و خلاصه رکود، سالهاست که گریبان موسیقی آوازی ایران را گرفته است و نوجویی و خلاقیت در آن جایی ندارد. آواز، صدا و نوای زمان خویشتن نیست، حتی از دیگر هنرهای ایرانی نزدیک به آن، مانند موسیقی سازی (که حداقل در حال تلاش برای رسیدن به زبان و بیانی امروزین و نو است) یا شعر(که می دانیم نو شده است) عقب مانده، و همچنان در حال تکرار همان فرم ها، ساختارها، تحریرها، مضامین و محتواهای گذشته است. چرا؟ آیا موسیقی آوازی ایران ظرفیت بیش از این ندارد؟ آیا آواز نیز نیاز به نیمایی دیگر دارد که هنوز پیدا نشده تا یک تنه این جور را بکشد؟ سؤالات فراوان دیگری نیز وجود دارند که هنوز بی جواب مانده، و تحقیقی نیز درباره ی آنها صورت نگرفته است. بی شک اولین گام در جهت تحول هر پدیده ای، آسیب شناسی و صورت بندی مسائل و مشکلاتی است که گریبان آن را گرفته است. لذا این نوشتار قصد دارد در حد توان آسیب ها و مشکلاتی را که امروزه دامن موسیقی آوازی ایران را گرفته است، برشمارد. امید که گام کوچکی در حل آنها برداشته و مورد استفاده اهالی هنر، بخصوص آنان که دغدغه ی تحول و پیشرفت و دستیابی به هنری خلاقانه و امروزین را دارند، قرار بگیرد.
دانش بیشتر، به شما آزادی عمل بیشتری خواهد داد تا بهتر فکر کنید و بهتر آهنگسازی کنید
گفتگوی اختصاصی : رضا نادری
سيمين سماواتی خواننده گروه سیمینولوژی (Cyminology)، متولد 14 ژانويه سال 1976 ميلادی در شهر برانشوگ آلمان است. او دوازده ساله بود که نواختن پيانو را آغاز کرد و يک سال بعد شروع به آموختن آوازخوانی کرد و در گروههای مختلف کر، میخواند.
در سال 1992 سيمين همراه با رالف شوآرتز نوازنده گيتار (که بعداً نوازنده کنترباس گروه شد) گروه دو نفره RACY را تشکيل داد. اين دو در چندين شهر آلمان مشغول به اجرای موسيقی خود شدند و به اين ترتيب هسته مرکزی گروه شکل گرفت.
چندی بعد در سال 1995 سيمين به مدت چهار سال به تحصيل موسيقی کلاسيک و نواختن پيانو، درامز و همينطور آواز خوانی در “Hochschule fur Musik und Theater” شهر هانوور پرداخت. در طول اين زمان سيمين علاقه خود را برای موسيقی جز از دست نداد و از اين رو از سال 2000 تا 2005 در”Hochschule der kunste” مدرسه هنری شهر برلين آواز خوانی در سبک جز را فرا گرفت.
ديگر اعضای گروه نيز هر کدام به نوبه خود نوازندههای ماهر و مسلطی هستند که در نواختن ساز موسيقی خود مهارت ويژهای دارند و بارها موفق به کسب جايزه از سوی آکادمیهای موسيقی آلمان شده اند.
