 |
آهنگهاي محلي سري يازدهم "ب"
آهنگهاي محلي سري يازدهم «ب» براي كوارتت زهي در دو موومان، ندبه و رقص محلي است. ندبه با ملودي خاطرهانگيز اشاره به آواز دشتي تنظيم براي ويلنسل شروع ميشود. اصوات همراهي كننده، حركت ملايم هارمونيها را شامل ميشود كه طرح كلي آنها بر فواصلي متشكل از سي بمل تا مي بكار است. كشش حاصل از صعود به بالاترين ناحيهي صوتي تكنواز ويلنسل به شكل كادانس كاهش مييابد.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
آهنگهاي محلي سري نهم
آهنگهاي محلي سري نهم، براي فلوت و ويلنسل شامل هشت آهنگ است، كه بعضي براساس ملوديهاي اصيل محلي، و بعضي آهنگهاي محلي مجازی هستند كه به سبک مشابه تصنيف شده است. نوازندهي فلوت درواقع چندين فلوت مختلف شامل فلوت كنسرت، فلوت آلتو، فلوت باس، و پيكولو طي قطعات مينوازد. نوازنده ويلنسل علاوه بر نواختن ويلنسل شيشههاي بلوري (كريستال) با كوك موسيقائي و تامتام مينوازد و همچنين گاهي ميخواند و سوت ميزند.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
قطعهاي در چهار موومان
قطعهاي در چهار موومان فرم كوارتت كلاسيك را دنبال ميكند: موومان اول و آخر داراي فرم سونات هستند، موومان دوم اسكرتسو و سوم مووماني آهسته و درونگرايانه است. اساس ساختار سراسر قطعه از يك ارگان كوچك موتيف مانند نيمپرهاي (مي به فا) تشکیل شده است كه در ميزانهاي آغازين شنيده ميشود. در بخش گسترش موومان اول اين ارگان كوچك بسط، انتقال و دوباره روي خودش منطبق ميشود. در پايان موومان اول، با ارائهي نتهاي يكچهارم پرده حول نت سي بمل نهايي، كششي ايجاد و آنگاه حل ميشود.
موومان دوم موتيف نيمپرده با يك پردهي كامل (نت لا بكار به سي بكار) طي حركت بيوقفهاي در پسزمينهي اركستر بسط مييابد و همزمان كوارتت به تنهايي يك ملودي محلي اجرا ميكند. تکنواز ويلن كه در بخش مياني پديدار ميشود، يك ندبه عشايرگونهي اندوهگين به ياد ميآورد.
موومان سوم (محزون) كه به ياد پدر آهنگساز نوشته شده، از پردهي سوم اپراي تريستان و ايزولد واگنر الهام گرفته شده است.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
|
 |
کنسرتو برای فلوت و ارکستر
کنسرتو برای فلوت و ارکستر توسط پروژه ارکستر مدرن بوستون سفارش داده شد و برای اولین بار در 13 فوریه 1998 توسط آلبرتو آلماز، تکنواز فلوت و ارکستر مدرن بوستون به رهبری گیل رز اجرا شد. موومان های اثر متاثر از دو نوع موسیقی محلی و سنتی ایران است. موومان نخست برای فلوت، ارکستر زهی، سازهای کوبه ای و هارپ طرح شده است. نوازنده ی فلوت تحت تکنیک گسترده از زمزمه همزمان نوازندگی استفاده می کند این تکنیک که در ایران به زمزمه معروف است موجب می شود که هارمونیک های بالا در فلوت به ارتعاش درآمده و صدای فلوت به صدای نی شباهت پیدا کند.
موومان دوم که از لحاظ سرعت خیلی تند و دارای ریتم لنگ است از ادوار ریتمیک استفاده
می کند. چنین دوری شامل هفت ضرب است که به 5+5+7 تقسیم بندی می شود. اول قطعه با "دارابوکا"
آغاز می شود، این دور همانگونه که موومان ادامه می یابد، تکرار می شود.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
دیلمان
ترکیب موسیقائی دیلمان قویاً متاثر از سیستم دستگاهی ایران است. قطعه با اشاره به دستگاه همایون آغاز و بوسیله آواز دشتی دنبال می شود، بکارگیری پیاپی دانگ های این دو مد منتج به نوعی خاص از موسیقی چند صدائی ایرانی می شود. 2 ساز ایرانی، نی و بربط (عود) به ارکستر سمفونیک غربی در دیلمان اضافه می شود. در این ضبط صدای نی بوسیله فلوت با بکارگیری از تکنیک گسترده زمزمه همزمان نواختن تولید شده است. در قسمت دوم، موسیقی از قلمرو موسیقی ایرانی خارج و به سمت جهانی شدن می رود. اقتباس های کوتاه از موسیقی اروپا (بتهوون، بروکز، مالر، واگنر) آفریقا(آهنگ های محلی آفریقا) و آمریکای لاتین (آهنگ های محلی پرو) با هم تلفیق می شوند، تمامی تقسیمات روی فواصل پنجم کامل و چهارم کامل هستند آنگونه که والی معتقد است این فواصل اصولی ترین فواصلی برای تمام بشریت می باشند.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
|
 |
کوارتت زهی شماره 2
کوارتت زهی شماره 2 در سال 1992 تصنیف شده اثر نخستین بار در 7 آوریل 1992 در پیتسبرگ توسط کوارتت لاتینو آمریکانو اجرا شد. این اثر دوره ی جدیدی در موسیقی والی معین می کند: حرکتی از زیبائی شناسی موسیقائی مدرنیته که طی دهه 80 میلادی در آثارش مشهود بوده و جاذبه ای بسمت یک تونال- مدال بر اساس ترکیب موسیقی عمیق متأتر از موسیقی محلی ایران است.
کوارتت زهی شماره 2 از فرم کوارتت کلاسیک پیروی می کند، موومان های اول و چهارم به فرم سونات هستند. موومان دوم اسکرتسو بوده و موومان سوم، موومان آهسته ای تحت عنوان عزا است.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
کوارتت زهی شماره 3
کوارتت زهی شماره 3توسط دوستان آریزونائی موسیقی مجلسی سفارش داده شد و برای کوارتتو لاتینو آمریکانو نوشته شد. این سفارش کوارتت توسط خانم فاریا وحدت- رتلر بخاطر بنیان گذار ارکستر سمفونیک تهران، پرویز محمود حمایت شد، این کوارتت نخستین بار در 6 فوریه 2002 در توسکان توسط گروه کوارتتو لاتینو آمریکانو اجرا شد.
مواد موسیقائی اثر مشتق از موسیقی سنتی ایران است. خصوصیات مدال قطعه، دقیقاً کوک، ریتم و فرم وابسته به سیستم دستگاهی ایران است. قطعه مشتمل از 3 موومان پیوسته (لارگو، مولتو آلگرو، لنتو) بدون انقطاع نواخته می شود.
کوارتت زهی بر اساس دستگاه نوا است. گام نوائی که والی برای قطعه استفاده کرده است:
دو – ر کرن- می- فا- سل- لا- سی- دو است.
دستگاه مشتمل از دو دانگ بهم پیوسته با نت فا بعنوان تونیک می باشد.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
خوش نویسی ها
خوش نویسی ها در جولای 1999 برای کوارتتو لاتینو آمریکانو نوشته و کامل شد. این اثر توسط کوارتتو لاتینو آمریکانو در 18 می سال 2000 در شهر مکزیکوسیتی در انجمن بین المللی برای افتتاحیه ی فستیوال موسیقی نو اجرا شد. مواد موسیقائی اثر آشکارا از موسیقی سنتی ایران مشتق شده است. کوک، ریتم، فرم، دقیقاً ساختمان چند صدائی (همچون تقلید، حرکت معکوس) وابسته به سیستم دستگاهی ایران است. دستگاه پایه خوش نویسی ها دستگاه شور است که مشتمل از 2 دانگ بهم پیوسته با گام D بعنوان تونیک است. حرکت پائین رونده از A,B ,C,D و حرکت بالا رونده ،A,G,F,E ,D است.
خوش نویسی شماره 1و3 بر اساس دستگاه شور، و بیات زند در خوش نویسی شماره 2 بکار گرفته می شود.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
|
 |
سرود و رقص "Chant and Dance"
سرود و رقص که در سال 1990 تکمیل و برای گروه کوچک موسیقی جدید پیتسبرگ تصنیف شد، نخستین بار در 30 آوریل 1990 توسط همان گروه اجرا شد.
قطعه متشکل از 2 موومان بدون انقطاع است. موومان اول سرودی است که برای تکنوازی فلوت آلتو نوشته شده که توسط سونوریته ملایم (آرام) چلستا، پیانو و سازهای کوبه ای فلزی همراهی می گردد. در این موومان اجرای تکنیک گسترده روی فلوت به شکل زمزمه کردن همزمان نواختن بکار رفته است. زمزمه همزمان با نواختن باعث می شود ساختار اصوات فرعی فلوت آلتو را به سبب هارمونیک های بالائی اش (فواصل پنجم و هشتم) تغییر دهد و صدای حاصله شبیه به صدای نی حاصل شود.
موومان دوم رقص سریعی با ریتم لنگ است که بوسیله ی گروه نواخته می شود. در دو بخش، موسیقی به فضای آرام موومان اول برمی گردد و بعضی از تم های موومان اول مجدداً ظاهر می شوند. ریتم های لنگ در رقص فوراً به دنبال بخش میانی آرام می آید و قطعه با انتهائی بلند و خشن به پایان می رساند.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
خوش نویسی شماره 4 : برای سنتور و کوارتت زهی
خوش نویسی شماره 4 برای داریوش تقفی استاد سنتور و کوارتت لاتینو آمریکانو نوشته و در 24 ژانویه 2002 در پیتسبرگ اجرا شد (تراک 29).
مواد موسیقائی اثر بطور کامل از موسیقی سنتی ایران مشتق شده است. خصوصیات موسیقی قطعه دقیقاً از حیث کوک، ریتم و فرم وابسته به سیستم دستگاهی است.
دستگاه پایه خوش نویسی شماره 4، شور است. شور مشتمل از دو دانگ بهم پیوسته، فراز و فرود، با تونیک نت لا می باشد. حرکت پائین رونده شامل نت های، لا، سل، فا سری و می و حرکت رو به بالای آن نت لا، می کرن، دو و ر است.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
آهنگ های محلی(سری 15)
آهنگ های محلی سری 15توسط نوازندگان گروه مجلسی سیاتل در 23 می 1999 اجرا شد. این اثر سری پانزدهم از دور مسلسل آهنگ های محلی ایران بوده که رضا والی از 1978 آغاز به تصنیف کرده است. قطعه مشتمل از هفت موومان است که هر یک به سبک یک آهنگ محلی (آهنگ محلی مجازی) تصنیف شده است.
ادامه مطلب در مجله بخوانید...
|
|
|
رو به وسعت بی انتها
"رو به وسعت بی انتها"، کنسرتو برای نی و ارکستر در قالب پروژه ای برای خسرو سلطانی و ارکستر مدرن بوستون نوشته شده است. عنوان و محتوای اثر الهامی از شعر "ندای آغاز" سهراب سپهری است:
...
باید امشب بروم/ باید امشب چمدانی را / که به اندازه ی پیراهن تنهائی من جا دارد، بردارم
و به سمتی بروم / که درختان حماسی پیداست / رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند / ….
کنسرتو مشتمل از یک مقدمه و سه موومان است. موومانهای دوم و سوم بواسطه یک اینتر لود (میان پرده) به همدیگر متصل می شوند. سراسر کنسرتو، تکنوازی نی بعنوان (سالک یا رهرو) شخصیت پردازی گشته، در حینی که ارکستر شخصیت پردازی بخشی از محیط اطراف سالک بعنوان وادی است.
شرح خلاصه موومان ها:
مقدمه، مغاک:
غوطه ور ساختن از ضمیر انسان. محیطی از بیم، ترور، خشونت و جنگ. موسیقی مقدمه به شدت خشن و با بکارگیری هارمونی های دیسونانس نامطبوع است. صدای آژیر در پایان مقدمه، فاجعه ای در حال شرف را نقل می کند.
موومان اول، گذرگاه:
موومان با ورود تکنوازی نی در آواز محزون بیات کرد آغاز می شود، تکنوازی نی بتدریج با حرکت های بالارونده از میان یک سری دانگ های 4 صدایی (تتراکورد) دستگاه شور به بالا می رود و در نهایت به دستگاه همایون در پایان موومان می رسد.
موومان دوم، رقص سماع :
موومان دوم بر اساس 2 دانگ 4 صدایی بالائی دستگاه همایون است. کاراکتر موومان رقص سماع دراویش را بیاد می آورد.
میان پرده اینتر لود، برگشت به مغاک:
اینتر لود بر اساس مواد تماتیک مقدمه است. زبان موسیقائی دوباره خشن و ناملایم می شود.
موومان سوم، هبوط و متخیل:
موومان سوم بر اساس آواز دشتی است. مواد موسیقائی این موومان وابسته به مواد تماتیک موومان اول است. همچنین، یک واریاسیون از تم اصلی موومان دوم در موومان سوم برگشت می کند.
|
